Como os demais descendentes do latín plătănus, presenta unha evolución semiculta, pois non palataliza o grupo PL- inicial. Non se conservou a forma simple porque tiña menos posibilidades de supervivencia, xa que a súa evolución fonética confluíría cos resultados de PRATU- (> prado). En Galicia tamén se rexistraron as variantes pradeiro e padreiro, que responden á evolución máis común do sufixo -ARIU. A variante en -aira é paralela a de abelaira-abraira, maceira-mazaira que se rexistran na metade oriental de Galicia (Navaza_Fitotop 437-8, 579).