Posiblemente formado coa raíz oronímica indoeuropea *ak-, *ok- 'cortante, anguloso, aguzado', 'pedra' (IEW 18-22), correspondente a *h₂eḱ- (EDPROCEL s.v. *oketā), da que proceden tamén o latín acer 'afiado, cortante', acus 'agulla' (DeVaan_EtymDicLat s.v. ācer, acu-, acus).