SANLA
Germánico
Onomástica » Deantroponímico » Nome persoal
El antropónimo visigodo Sanla es una variante de Sanila, muy presente en documentación de los siglos IX y X del noreste de Cataluña, incluso como nombre de población (vid. HGN, p. 235; RAC, pp. 475-477); Sanila también aparece en los manuscritos del monasterio de Obarra (Huesca) del siglo XI (Fort_1992, p. 973) y Sanla en los del monasterio de Alaón (Huesca) del siglo XI (CAlaón, p. 235).
Redacción: Javier Giralt Latorre
Contribución: Robert Pocklington
Javier Giralt Latorre:
"
SANLA
",
en Toponomasticon Hispaniae, proxecto financiado polo MCIN/AEI/10.13039/501100011033/. http://toponhisp.org
Data: 13/02/2024