Ir o contido principal
Volver a ToponHisp
  • Consulta do dicionario
  • Resultados do proxecto
  • Bibliografía
  • Fontes
  • Histórico
  • Acceso investigadores
esglcaeupt-ptastan

Santiche

Santiche

Tipoloxía ou caracterización xeográfica

Paraje
Idioma do topónimo
Castellano

Étimo

SENTICE
Latino
Fitonimia

Resumo xeral

Topónimo mozárabe, transmitido al castellano por mediación del hispanoárabe local, basado en el lat. tardío SENTIX, -ĪCIS ‘zarza’; referente a la vegetación característica del lugar en el momento de su creación.

Información específica de étimo para este topónimo

El nombre Santiche procede claramente de la continuación mozárabe del lat. tardío SENTIX, -‍ĪCIS (variante del lat. clásico SENTIS; TopCarmona, pp. 244-248), voz presente en las Etimologías de San Isidoro (DCECH, s.v. senticar).

Desde el punto de vista fonética, destaca la palatalización de la consonante velar (CE>che), rasgo característicamente mozárabe. La vocal [a] de la primera sílaba (en lugar de una esperable [e] o [i]) se explica fácilmente por influencia de los frecuentes hagiotopónimos (Santa Ana, Santa Catalina, Santo Domingo, etc.), esto es, por etimología popular.

La voz latina que constituye la base del nombre carmonense Santiche ha dejado algunos rastros también en la onomástica de lugares catalana, como La Sentiu y Sentigosa, topónimos estudiados por J. Corominas (Tópica I, p. 46). La contiene así mismo el apelativo senticar, registrado en el Diccionario de autoridades con la definición ‘el sitio, ò terreno, que produce abrojos, ò espinas’; el primer diccionario académico restringe el uso la voz al andaluz (“tiene uso en la Andalucía”), hecho que contrasta con la ausencia de marca dialectal con que figura aún en la ed. actual del DLE (‘espinar, sitio poblado de espinos’).

Los restos arqueológicos localizados en el entorno de la actual Hacienda de Santiche (descrito por Ponsich 1974: 262 como “vaste zone archéologique”, con abundantes fragmentos de ladrillos, tejas, dolia, cerámica, así como grandes bloques de piedra y columnas, que hacen pensar en una villa romana) son testimonio de la importancia histórica del lugar. La conservación del nombre, a su vez, es indicio de su habitación continua desde antes de la llegada de los árabes.

Documentación histórica

Moderna

h. 1530: Vereda de Santiche (Ordenanzas_Carmona, p. 139)

1755: “al sittio de santichi [sic]”; Sitio de Santiche (Ensenada Carmona, sig. 995); Camino de Santiche (Ensenada Carmona, sig. 997); arroio de Santiche (Ensenada Carmona, sig. 1000)

h. 1850: arroyo de Santiche (Madoz, s.v. Carmona, p. 572)

Stefan Ruhstaller Kuhne:  "Santiche", 

Toponimia de las zonas central, sur e insular atlántica PID2020-114216RB-C66,proyecto de investigación financiado por el Ministerio de Ciencia, Innovación y Universidades, integrado en el Toponomasticon Hispaniae. 

[consultado en 02-11-2026].
Data: 14/05/2026
8539
no-portugues

Coordenades:-5.742841 37.474163

As coordenadas no estado español proceden do IGE

×Cerrar

Visualización de capas

One fine body…

Close Save changes
Transcrición fonética
[θãn̪ˈtiʃe], [θãn̪ˈtiʧe], [sãn̪ˈtiʧe]
Provincia
Sevilla
Poboación (INE)
Carmona

Xentilicio e alcumes colectivos

Xentilicio(s)
Sen datos
Pseudoxentilicio(s)
Sen datos

Antropónimos orixinados polo topónimo

Apelido
Non xerou apelido
Nome
Non xerou nome persoal

Bibliografía específica

Ponsich, Michel (1974), L'implantation rural antique sur le Bas Guadalquivir, t.I, Madrid.

Sinaturas

Redacción: Stefan Ruhstaller Kuhne

Ministerio de ciencia
Xunta de Galicia
Instituto da Lingua Galega
UPNA
UAM
Universidad de Zaragoza

O proxecto I+D+I Toponomasticon Hispaniae está financiado polo MCIN/AEI/10.13039/501100011033/. A presente aplicación contou cunha axuda para a consolidación e estruturación de unidades de investigación competitivas da Xunta de Galicia (ED431C 2021/20).

Menú del pie

  • Políticas de privacidade
  • Políticas de cookies
  • Contacto
-
-
-
-